Anthropakos - Kon Cept featuring Elena Anagiotou - 2011

Κλείσε τα Μάτια σου - Νίκος Πορτοκάλογλου, Μελίνα Κανά

ΑΠΟΡΙΑ,ΘΛΙΨΗ,ΘΑΥΜΑΣΜΟ,ΜΙΣΟΣ,ΑΓΩΝΙΑ,ΛΑΤΡΕΙΑ,ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ,ΕΚΠΛΗΞΗ,ΤΣΑΧΠΙΝΙΑ,ΦΟΒΟ,ΑΗΔΙΑ,ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ,ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ...ΠΟΣΑ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ....ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΕΝΕ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΛΗ...!!!

37 ΙΟΥΛΗΔΕΣ...

ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΥ ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΝ ΞΑΝΑ.ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΤΑΧΩΝΙΑΣΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΓΡΑΦΟΝΤΑΙ,ΑΛΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΝΟΤΕΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ.Η ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟ,Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΟΦΟΡΕΜΕΝΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΧΡΥΣΤΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΗ ΤΗΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕ ΠΟΤΕ.ΤΑ ΒΟΥΒΑ ΤΗΣ ΔΑΚΡΥΑ ΟΤΑΝ ΤΟ 2000 ΚΑΝΑΜΕ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΚΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΕΚΡΟΣ.Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΣΑΒΒΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΘΡΕΑ.ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟΥ...ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΩ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΤΟ ΔΡΟΜΟ,ΝΑ ΒΡΩ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΑΣΤΡΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΝΑ ΜΠΩ.ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΡΙΞΕ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΤΟΥ ΓΙΟ...ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΝΑ ΕΧΩ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΩ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΟΤΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ..ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΚΥΝΗΓΟΥΝ.ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ,ΠΑΝΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑ ,ΠΟΥ ΕΚΡΥΒΑΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ,ΤΟΥ ΞΕΡΙΖΩΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΒΕΝΤΗ ΤΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΕ ΞΑΝΑ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΦΑΣΑΡΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ...ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΤΣΙΝΟΡΑ ΘΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΜΙΑ ΖΩΗ,ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΔΙ...ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΟΥΡΙΑΣΕΙ...ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ Η ΠΟΡΤΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΛΕΙΣΤΗ...

...............................................

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΜΑΥΡΟΣ  ΙΟΥΛΗΣ.ΞΥΠΝΗΣΑ ΚΑΤΑΤΡΟΜΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΠΟΥ ΧΤΥΠΟΥΣΑΝ ΜΑΝΙΩΔΩΣ.Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΚΑΚΟ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ.ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΠΗΓΕΣ ΑΝΕΦΕΡΑΝ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΘΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ.Η ΕΚΡΗΞΗ ΣΥΝΕΒΗ ΣΕ ΚΟΝΤΕΙΝΕΡ ΜΕ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ..ΚΑΘΙΣΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ..ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ Ο ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ...ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΞΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥΝ ΟΣΑ ΝΙΩΘΩ..ΜΑΛΛΟΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ Ο ΧΕΙΜΑΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΞΕΧΥΛΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ...ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ...ΟΤΑΝ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ..ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ...ΙΣΩΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥΣ...

ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

Στεκομαι για ωρα και κοιταζω.Αποκλειεται λεω,αφου χτες δεν ηταν εδω.Πως εμφανιστηκε απο το πουθενα?Και τι θελει ακριβως να μου πει?Γιατι με κοιταζει με την ιδια απορια που κοιταζω και εγω?.Μενω για λιγη ωρα και παρατηρω.Κι ομως ειναι εκει.Τολμα να στεκεται μπροστα μου με τοσο θρασος και να χαμογελα ειρωνικα.Μπορω κιολας να αφουγκραστω τι σκεφτεται,παρολο που δεν το λεει φωνακτα.Σιγα ομως μην πτοηθω.Ηταν οντως εκπληξη η παρουσια της και οντως θα τα βαψω μαυρα.Δεν θα την αφησω να πανηγυρισει ουτε λεπτο παραπανω τον θριαμβο της.Γιαυτο κλεινω αμεσως ραντεβου στο κομμωτηριο μου.Η εξολοθρευση της ασπρης τριχας στεφθηκε με επιτυχια.Μεχρι να εμφανιστει η επομενη εχω πιο σοβαρα πραγματα με τα οποια θα καταπιαστω.Ειναι καιρος να μιλαμε για τριχες οταν τα αγγουρια θεριζουν στην Ευρωπη?Οταν η κριση απασχολει και επηρεαζει ολο τον κοσμο?Οταν ο καιρος τρελαθηκε και οι εποχες μειωθηκαν σε δυο,που χρειαζονται καινουριο πλεον ονομα για να προσδιοριστουν?Οχι λοιπον κυρια τριχα δεν θα ασχοληθω αλλο μαζι σου.Λαθος καιρο διαλεξες να αναμετρηθεις μαζι μου.Χτυπα ξανα αν θελεις οταν δεν θα εχω κατι πιο σοβαρο να ασχοληθω μαζι του...και τοτε..ισως σου δωσω λιγακι σημασια..

ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

Ισκοι.Που εισβαλλουν στη ζωη σου χωρις να τους δωσεις καν το δικαιωμα.Σαν πως και χρειαζεται να τους ρωτησεις ?Ερχονται σαν απροσκλητοι επισκεπτες και σου χτυπουν την πορτα.Θες να τους ανοιξεις για να αναμετρηθεις ..ομως κοντοστεκεσαι για λιγο και σκεφτεσαι...οι ισκοι δεν εχουν αλλωστε υποσταση ,γιαυτο δεν τους φοβασαι.Και ναι ορθωνεις το αναστημα σου και τρεχεις κατευθειαν στην πορτα.Τι και αν ηρθαν ακαλεστοι,τι κι αν δεν τους φωναξες εσυ ποτε...ειναι εκει,πισω απο την ορθανοικτη πορτα..Τους καλεις να περασουν μεσα,γιατι δεν εχεις τιποτα να φοβηθεις.Δεν εχουν τιποτα να σου κλεψουν.Ο,τι ηταν να παρουν το εχουν παρει.Δεν εχεις αρα λογο να ταραζεσαι στη θεα τους.Μονο καλο μπορουν να σου κανουν.Σου δινουν ξανα την ευκαιρια να αναμετρηθεις με τον μεσα σου κοσμο και αφου πλεον δεν τους χρειαζεσαι να τους αποχαιρετισεις και να κλεισεις την πορτα.Προσεξε ομως...οσο και αν σφαλισεις πορτες και παραθυρα παντα θα υπαρχει μια χαραμαδα,μια σχισμουλα απο την οποια θα περνουν και θα εμφανιζονται ξανα και ξανα μπροστα σου.Δεν θα φοβασαι ομως καθολου τοτε να τους αντικρυζεις.Μαλλον θα τους καλοσωριζεις κιολας .Γιατι τα φαντασματα,οι ισκοι του παρελθοντος αποκτουν οντοτητα μονο αφου εσυ τους δωσεις το δικαιωμα...