Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Κλείσε τα Μάτια σου - Νίκος Πορτοκάλογλου, Μελίνα Κανά

ΑΠΟΡΙΑ,ΘΛΙΨΗ,ΘΑΥΜΑΣΜΟ,ΜΙΣΟΣ,ΑΓΩΝΙΑ,ΛΑΤΡΕΙΑ,ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ,ΕΚΠΛΗΞΗ,ΤΣΑΧΠΙΝΙΑ,ΦΟΒΟ,ΑΗΔΙΑ,ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ,ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ...ΠΟΣΑ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ....ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΕΝΕ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΛΗ...!!!

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

37 ΙΟΥΛΗΔΕΣ...

ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΥ ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΝ ΞΑΝΑ.ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΤΑΧΩΝΙΑΣΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΓΡΑΦΟΝΤΑΙ,ΑΛΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΝΟΤΕΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ.Η ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟ,Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΟΦΟΡΕΜΕΝΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΧΡΥΣΤΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΗ ΤΗΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕ ΠΟΤΕ.ΤΑ ΒΟΥΒΑ ΤΗΣ ΔΑΚΡΥΑ ΟΤΑΝ ΤΟ 2000 ΚΑΝΑΜΕ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΚΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΕΚΡΟΣ.Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΣΑΒΒΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΘΡΕΑ.ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟΥ...ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΩ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΤΟ ΔΡΟΜΟ,ΝΑ ΒΡΩ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΑΣΤΡΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΝΑ ΜΠΩ.ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΡΙΞΕ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΤΟΥ ΓΙΟ...ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΝΑ ΕΧΩ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΩ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΟΤΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ..ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΚΥΝΗΓΟΥΝ.ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ,ΠΑΝΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑ ,ΠΟΥ ΕΚΡΥΒΑΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ,ΤΟΥ ΞΕΡΙΖΩΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΒΕΝΤΗ ΤΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΕ ΞΑΝΑ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΦΑΣΑΡΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ...ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΤΣΙΝΟΡΑ ΘΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΜΙΑ ΖΩΗ,ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΔΙ...ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΟΥΡΙΑΣΕΙ...ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ Η ΠΟΡΤΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΛΕΙΣΤΗ...

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

...............................................

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΜΑΥΡΟΣ  ΙΟΥΛΗΣ.ΞΥΠΝΗΣΑ ΚΑΤΑΤΡΟΜΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΠΟΥ ΧΤΥΠΟΥΣΑΝ ΜΑΝΙΩΔΩΣ.Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΚΑΚΟ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ.ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΠΗΓΕΣ ΑΝΕΦΕΡΑΝ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΘΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ.Η ΕΚΡΗΞΗ ΣΥΝΕΒΗ ΣΕ ΚΟΝΤΕΙΝΕΡ ΜΕ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ..ΚΑΘΙΣΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ..ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ Ο ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ...ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΞΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥΝ ΟΣΑ ΝΙΩΘΩ..ΜΑΛΛΟΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ Ο ΧΕΙΜΑΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΞΕΧΥΛΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ...ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ...ΟΤΑΝ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ..ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ...ΙΣΩΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥΣ...