Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

Ενός λεπτού σιγή

Ενός λεπτού σιγή για τις μουσικές που σε ταξιδεύουν
για τα ποτά που παίρνουν τον κατήφορο στο διψασμένο στόμα
για το απέραντο της θάλασσας μπροστά στα πόδια σου
για τον ουρανό που μοιάζει να σου χαμογελά

Ενός λεπτού σιγή για τον υπέροχο ήχο του γέλιου
για την ασύγκριτη ομορφιά ενός μωρού που σε κοιτά
για εκείνα τα μάτια που σε στοιχειώνουν σαν ξεχασμένα φαντάσματα
για τους φίλους που υπομειδιούν όταν σε αντικρύζουν

Ενός λεπτού σιγή για όλη την γεύση της αλμύρας που μένει στο στόμα
για τα βλέμματα που λένε πολλά
για τις μέρες που δεν χρειάζεται να μιλάς για να πεις όσα θες
για τα βράδια που μυρίζουν αγιόκλημα και γιασεμί

Ενός λεπτού σιγή για τις μελωδίες που σε παρασύρουν
για τους έρωτες που σε κάνουν πάλι παιδί
για τις αναμνήσεις που δεν μένουν ξεχασμένες στα άλπουμ
για τους συνήθεις ύποπτους της ζωής

Ενός λεπτου σιγή για τους ανθρώπους που ανηφορίζουν στον κατήφορο
για όσους δεν ξέχασαν ακόμα να τραγουδούν
για εκείνους που δεν σώπασαν
και για κείνους που οι λέξεις τους είναι πιο μεγάλες από το ανάστημά τους.

Ενός λεπτού σιγή για όσα μας φοβίζουν
για όσα μας θυμίζουν
για κείνα που μας ξαγρυπνούν
σε κείνους που ελπίζουν.