Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

οταν η σιωπη σου τρυπαει τα αυτια

Οπως λεει ενα γνωστο ρητο,η σιωπη ειναι χρυσος.Ποτε μου δεν ασπαστηκα αυτη τη θεωρια γιαυτο αλλωστε και  δεν εχω στο θησαυροφυλακιο μου χρυσο!!! Ισως να συμφωνω καπως στο οτι μερικες φορες καλυτερα να κρατας το στομα σου κλειστο ...πραγμα που εμενα δεν μου λεει απολυτως τιποτα και αυτο μπορουν να το πιστοποιησουν τα αυτια των φιλων μου!!Μερικες φορες ομως ειναι τοσα τα πραγματα που μπορει να σου πει η σιωπη των αλλων που πρεπει να μαθεις να την αφουγκραζεσαι. Ειμαι σιγουρη πως οταν εξασκηθεις στο να αποκωδικοποιεις τη σιωπη,εκεινη  την παρατεταμενη απουσια φωνης,εχεις ακουσει πολυ περισσοτερα απο αυτα που μπορει να αρθρωσει το στομα του συνομιλητη σου.Ποσες φορες δεν εχει τρυπησει τα αυτια σας η σιωπη καποιου ,πολυ περισσοτερο απο οτι αν αυτος υψωνε στεντορια φωνη, περα απο τα καθορισμενα ντεσιμπελ ?Και ποσες φορες δεν σας εχει τυχει να θελετε να σπασετε αυτη τη σιωπη,αλλα να μην βρισκεται τους σωστους φθογγους ,που θα σχηματισουν την λεξη,η την φραση ,που θα περιγραφει αυτο που σκεφτεστε?Μαθετε λοιπον να αφουγκραζεστε τη σιωπη και να στε σιγουροι  πως μπορει να σας πει πολυ περισσοτερα απο οτι μια λεξη.

2 σχόλια:

  1. Είδα το σχολιο για το Δάκρυ του κρίνου, λίγο καθυστερημένα και πέρασα να σας ευχαριστήσω. δεν γνωριζα το ιστολόγιό σας και χαίρομαι πολύ που σας βρήκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή